Storythai

ชีวิตวันนี้ แปลกจิงเลย ---

เดินเตร็ดเตร่ท่ามกลางผู้คนมากมาย 

ตื่นไปเรียนสองโมงเข้า

เรียนอังกฤษ เข้าสามโมงเช้า ง่วงมากมาย

อิอายก้อยังไม่มาเรียนสะด้วย วันนี้จึงต้องไปเรียนคนเดียววันที่สอง

 ง่วงจิงๆ  สอบ10ข้อ ทามได้สัก 5 ข้อได้มั๊งง

ต๊ายย นึกว่าจะทำไม่ได้แล้วกุ >'''''<

เลิกเที่ยง ก้อไปหาข้าวกินอยู่ข้างล่างเซ็นจูรี่  คนเยอะจิง

ว่าจะขึ้นไปเรียนตอนบ่าย เรียนดาว้อง ขึ้นไปปึ๊ป อะฮึยย มานปิด สาดด โง่เอง

ดูวันเปิดผิด มานเรียนพุ่งนี้ -*- ก๊องว่ะกุ เลยแบบเคว้งคว้า  ลงไปข้างล่าง 

ยังไม่อยากกลับบ้านด้วยอ่ะ เลย เอาว่ะ  ...ไปดูหนังดีกว่า ไม่มีไรทำอยู่แล้ว

ก้อเลยดูอรหังต์ ซัมเมอร์  ..รอบบ่ายโมงครึ่ง 

เลยไปหาเล่นเกม กีต้าร์ฮีโร่รอ .. เล่นไป 20 บาท แอบได้ที่ 1 ด้วยว่ะเพลงหนึ่ง พระจ้าววว ได้ไง กดแทบไม่ทัน

และก้อยังไม่ถึงเวลาที่หนัวงจะฉาย

เลยไปร้องเกะ   ~~   ฉายเดียวในห้องคนเดียว หึหึ

บ่ายโมงครึ่งเลยขึ้นไปดูหนัง ก้อดี ก้อขำ .... ดูไปฟังก้อดับ 2ครั้งแระ เมื่อวานเซ็นจูรี่ไฟก้อดับ

มีประโยคหนึ่งในหนังโค่ดโดด หลวงลุงพูดว่า " ถึงแม้5นาทีนี้จะเสียเวลา แต่ว่า5นาทีนี้มันมีค่าสำหรับเรา!" --- ถ้าไปดูแล้วจะเข้าใจ >_______< ค่อดโดนว่ะ

ดูหนังงคนเดียวมาเป็นเรื่องที่ 3 แระ

2ครั้งก่อนดูหนังตอนซัมเมอร์ปีก่อนอยู่ แถวบางกะปิ คนเดียว ชีวิตตอนนั้นนี้แม่งไม่รู้จะติดต่อคัยดี ไปเรียนคนเดียว

วันนี้พึ่งได้ดูหนังคนเดียวเป็นเรื่องที่ 3 แม่งงงง นะ ปล่าวเปลี่ยวว แต่เอาเห๊อะ~~!! ทำไงได้ก้อเรามาคนเดียว

ทำไงได้ว่ะวันนี้ โทรสัพก้อไม่มี มานหาย จำเบอเพื่อนก้อไม่ได้ = =" เยี่ยม~~~ เลย

ไม่รู้จะไปไหน ... ก้อไปเรื่อยๆตามประสาช้านนะแระ

ดูหนังเสร็จก้อเลยกลับบ้าน ฮืมๆๆ ได้เวลาพอดีสี่โมงเย็นแต่มาถึงปุ๊ป โป๊ะเช๊ะ

เข้าบ้านม่ะได้ พ่อกับแม่ไม่อยู่  โอ้วว ช็อกเลย เคว้งงคว้างงงง ก๊องแก๊งงง ไม่น่ากลับมาเลย

โทไปหาพ่อ พ่อบอกอยู่เอ็มโพเรียมกับแม่ T________________T ป๊ะป๋ากับมาม๊าสุดที่ร๊ากกกกก ทามม๊ายยยยยช่างไปได้ถูกเวลากานจิงๆ

ช้านเข้าบ้านไม่ได้เพราะไม่มีกุญแจ ไม่ได้เอาไป ปัดโธ่~~

อุสาซื้อกับข้าวมาด้วย ก้อเลยแขวนไว้ประตูรั้วหน้าบ้านไว้ >""<

เลยออกมาเล่นเน็ตหน้าหมู่บ้าน

 คิดอยู่ๆ ว่าจะไปฟิวเจอร์รังสิตดีม่ะ 

แต่ว่าไปๆมาๆ มานก้อคิเกียจไปฟิวเจอร์แระ

เวลาผ่านไปเกือบจะทุ่มหนึ่ง พ่อกับแม่คงยังไม่กลับ

ใช้ตังเปลืองว่ะช่วงนี้ ไม่ได้แระๆๆๆ อดไว้ๆ ใช้ก่อนกลับ....ฮืมมม

คิดถึงแกจิงเลยวู้ยยยย ห่างกัน 2 อาทิตย์แล้ว

ภาพที่เห็นวันสุดท้ายก้อวันที่ไปส่งแกอยู่รถไฟฟ้าใต้ดิน มองเห็นแกลงบันไดเลื่อนไป ลับตา~~~~

จะเจอกันอีกเมื่อไร ไม่เกินอีก3อาทิตย์ก้อได้เจอกานช่ายมั้ยแก ~~~ รอ รอ รอ

ก้ออย่างที่ช้านบอกอานะ

เอาใจคัยไม่เป็น  พูดหวานไม่เป็น  พูดก้อไม่รู้เรื่อง ก้ออย่างที่แกเห็นแกรู้อยู่ทุกวานว่าช้านเป็นไง

หึหึ แต่ช้านก้อรักแกมากมายเลยว่ะ .....

ยังไม่มีคำว่าเบื่อกับเรื่องของเราเลบย ... และก้อไม่เบื่อว่ะ ก้อร๊ากแก

ก้อนะ เป็นได้ทุกอย่าง ทั้งเพื่อน ทั้งแฟน ทั้งเสี่ยว หึหึ

เมื่อวานดูมีสาระที่ช้านกับแกพูดกัน เอาเห๊อะ ! พูดจิงๆไม่ได้พูดเล่น ไม่แต่งด้วย มาจากจายยยยยยยยยยยยยยยยยยย

แถมได้ยินแกสารภาพรัก หึหึ  เขินแทบมุดดินอ่าดิ ดีนะไม่ได้อยู่ด้วย จะแซวให้เขินตายยเลย 55555555555555555

ต่อไปนี้นะ ทุกครั้งที่เราเจอกัน นะ     ทุกนาทีอ่ะมานมีค่าสำหรับเรา ^________________^

นานทีๆเราก้อคงได้เจอกัน ต่อไปเราก้อคงห่างกันมากขึ้น

ชีวิตคนละชีวิต

 ชีวิตเทอ มหาลัย---เรียนหนัก เจออะไรอีกเยอะแยะ

 ชีวตช้าน มัธยม --- เตรียมent อ่านหนังสือ

แต่บอกไปแล้วใช่มั้ย ว่ามานจะไม่เปี่ยนไป

 ถึงแม้ว่าเราจะห่าง แต่มานก้อต้องเหมือนเดิมสิ

 มานอาจจะมีเวลาคุยกันน้อยลงก้อแค่นั้น

เชื่อใจและก้อมั่นคง  นะ เทออ

ทุกวันๆ ช้านรักเทอ และวันพุ่งนี้ก้อจะรักต่อไป ~~

ช่วงนี้ อิจฉา เดินไปไหนๆก้อเห็นภาพมานบาดตาบาดจัยช้านเหลือเกิน

เห็นเค้าเดินมาเป็นคู่ เดินจูงมือ  วันนี้ยิ่งไปดูหนังคนเดียวอยู่  เค้าเป็นคู่ๆ ฮืมมม บาดจายยยยยย

แต่ก้อทำไงได้ ทำไงได้ ก้อได้แต่ทำใจ  ..ไม่เป็นไรวุ้ย  ปลอบใจไว้ว่า เด๋วก้อได้เจอกัน T_____________T

ปล.

- กุอยากเข้าบ้านนนนนนนน~~~

- รักเทอมากนะเต้ย .............

- คิดถึงไอ้เพื่อน 6/11 *51 นะเว้ยยยยยยยย